توسط : ریزش مو یک مشکل شایع پوست و مو است که میتواند در هر سن و جنس رخ دهد و آنان را تحت تاثیر قرار دهد. به طور طبیعی هر فرد روزانه ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو از دست میدهد.
ریزش مو همیشه خطرناک نیست، اما میتواند اعتماد به نفس را کاهش دهد، سبب ناراحتی فرد شود و حتی گاهی نشانهای از مشکلات دیگر در بدن باشد.
ریزش مو میتواند شکلهای مختلفی داشته باشد:
- کمپشتی
- ریزش سکهای
- طاسی
- نازک شدن خط رویش
- ریزش ناگهانی پس از استرس شدید
- شکنندگی
علل
ریزش مو میتواند موقت یا دائمی باشد. مهمترین علتها عبارتاند از:
- ژنتیک
- تغییرات هورمونی
- تغذیه
- استرس
- بیماری
- دارو
انواع
- ارثی : شایعترین نوع ریزش.
- سکهای : معمولاً علت خود ایمنی دارد و به شکل تکههای دایرهای یا بیضی ظاهر میشوند.
- تلوژن افلوویوم : ریزش ناگهانی پس از استرس یا بیماری
- هورمونی : عدم تعادل در هورمونها.
- آناژن افلوویوم : نوعی الگوی ریزشی که در نتیجه شیمی درمانی ایجاد میشود.
- تریکوتیلومانیا : به دلیل کندن موها ایجاد میشود، این نوع در کودکان بیشتر از بزرگسالان رخ میدهد.
روشهای درمان
۱. درمان دارویی
داروها باید توسط پزشک تجویز شوند.
۲. اصلاح کمبودهای تغذیهای
- آهن
- B12
- روی
- ویتامین D
- اسیدهای چرب امگا ۳
- پروتئین
۳. درمانهای کلینیکی
- مزوتراپی
- پیآرپی (PRP)
- لیزر
- کاشت مو
۴. مراقبت صحیح از مو
- استفاده از شامپوی ملایم
- عدم استفاده روزانه از اتو و سشوار
- سفت نبستن موها
- روغندرمانی
پیشگیری
- تغذیه سالم
- کاهش استرس
- خواب کافی
- نوشیدن آب
- چکاپ هورمونی
- رعایت بهداشت و مراقبت ملایم از مو
جمعبندی
ریزش مو همیشه نشانه یک مشکل جدی نیست، اما اگر ادامهدار باشد باید بررسی شود.
با درمانهای پزشکی و مراقبت صحیح از مو، میتوان ریزش را کنترل کرد و حتی باعث رشد مجدد مو شد.
گردآورنده : مجله سلامت مدیزن
