توسط : تجربه حس اضطراب اگر گاه به گاه باشد بخشی طبیعی از زندگی است. اما اختلالات اضطرابی فرق دارد، این نوع اختلالات در فعالیت های روزانه سبب ایجاد مشکل میشوند،کنترل آنها دشوار است، با خطر واقعی تناسبی ندارند و میتوانند مدت زیادی طول بکشند. و حتی ممکن است افراد برای جلوگیری از این احساسات از مکان ها و یا موقعیت ها اجتناب کنند. علائم این اختلال ممکن است در دوران کودکی یا نوجوانی شروع شوند و تا بزرگسالی ادامه یابند.
علائم و نشانه های رایج این نوع اختلالات
ابتلا به اختلال اضطراب چیزی بیش از نگران کردن شما است. این اختلال میتواند منجر به سایر بیماری‌های روانی و جسمی مانند افسردگی، مشکلات گوارشی، مشکل در خواب، سر درد، زیر شود یا آنها را بدتر کند.
علائم و نشانه های رایج این دست از اختلالات عبارتند از :
- احساس عصبی بودن، بی قراری یا تنش
- احساس خطر قریب الوقوع، وحشت یا عذاب الهی
- افزایش ضربان قلب
- تنفس سریع
- عرق کردن
- لرزیدن
- احساس ضعف یا خستگی
- مشکل در تمرکز یا فکر کردن به هرچیزی غیر از نگرانی فعلی
- مشکل در خوابیدن
- ناراحتی معده یا سایر مشکلات گوارشی
- مشکل در کنترل نگرانی
- تمایل به اجتناب از چیزهایی که باعث اضطراب میشوند
چندین نوع اختلال اضطراب وجود دارد که در ادامه با آنها آشنا خواهید شد.
آگورافوبیا؛ به نوعی اختلال اضطرابی گفته میشود که در آن شخص از مکان ها یا موقعیت هایی که ممکن است باعث وحشت، احساس گرفتاری، درماندگی یا خجالت در او ایجاد کنند، میترسد و از آن اجتناب میکند.
اختلالات ناشی از یک بیماری؛ گاهی اختلالات اضطراب، ناشی از یک بیماری پزشکی هستند.
اختلال اضطراب فراگیر شامل اضطراب و نگرانی مداوم و بیش از حد در رابطه با فعالیت ها یا رویدادها میباشد. این نگرانی با شرایط واقعی تناسب ندارد و کنترل آن دشوار است و اغلب همراه با سایر اختلالات اضطرابی یا افسردگی رخ میدهد.
اختلال پانیک؛ این نوع از اختلال همراه با ترس و وحشت شدید است و در عرض چند دقیقه به اوج خود میرسد. و علائم آن میتواند شامل : احساس عذاب قریب الوقوع، تنگی نفس، درد قفسه سینه یا ضربان قلب سریع باشد.
لالی انتخابی؛ ناتوانی مداوم کودکان در صحبت کردن در موقعیت های خاص، مانند مدرسه و یا حتی خانه و در مواجه با اعضای نزدیک خانواده است. این نوع میتواند در عملکرد مدرسه، کار و اجتماع اختلال ایجاد کند.
اختلال اضطراب جدایی؛ این اختلال نوعی اختلال دوران کودکی است که مربوط به جدایی از والدین یا سایر افرادی است که نقش والدین را دارند. و با اضطراب بیش از حد برای سطح رشد کودک مشخص میشود.
اختلال اضطراب اجتماعی یا فوبیای اجتماعی؛ در این اختلال شخص از قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی به دلیل احساس خجالت، خودآگاهی و نگرانی از قضاوت یا نگاه منفی دیگران دوری میکند. و قرار گرفتن در این موقعیت ها برای او همراه با ترس و اضطراب بالا است.
فوبیاهای خاص با اضطراب شدید هنگام مواجهه با یک شیء یا موقعیت خاص و تمایل به اجتناب از آن
اختلالات ناشی از مصرف مواد؛ این نوع از اختلال معمولا همراه با اضطراب شدید یا وحشت زدگی میباشدکه به علت مصرف مواد مخدر، مصرف داروها، قرار گرفتن در معرض مواد سمی یا ترک مواد مخدر است.
انواع دیگر؛ برخی از اختلالات اضطرابی به طور کامل در یک دسته قرار نمیگیرند اما باعث پریشانی عمده و اختلال در زندگی روزمره میشوند.
علل
علل اختلالات اضطرابی به طور کامل شناخته نشده است. اما میتوان گفت که تجربیات زندگی مانند وقایع آسیب زا اختلالات اضطراب را در افرادی که از قبل مستعد اضطراب هستند، تحریک میکند. و همچنین ویژگی های ارثی نیز میتوانند یکی از عوامل باشند.
علل پزشکی
در برخی از افراد ممکن است اضطراب با یک مشکل اساسی در سلامت مرتبط باشد. در برخی موارد علائم و نشانه های اضطراب اولین شاخص های یک بیماری پزشکی هستند. و اگر پزشک به این مورد مشکوک شود ممکن است آزمایش هایی را برای جستجوی علائم یک مشکل تجویزکند.
نمونه هایی از مشکلات پزشکی که میتوانند با اضطراب مرتبط باشند عبارتند از :
- بیماری قلبی
- دیابت
- مشکلات تیروئید مانند پرکاری تیروئید
- آسم، اختلالات تنفسی مانند بیماری انسدادی مزمن ریوی
- استفاده بیش از حد و یا ترک مواد مخدر
- ترک الکل
- عوارض برخی از داروها
- درد مزمن یا سندرم روده تحریک پذیر
- تومورهای نادر
اگر موارد زیر را داشته باشید، ممکن است اضطراب شما ناشی از یک بیماری زمینه‌ای باشد :
یکی از خویشاوندان خونی ( مانند والدین یا خواهر و برادر ) مبتلا به اختلال اضطراب نباشد.
در کودکی اختلال اضطرابی نداشتید.
به دلیل ترس و اضطراب از موقعیت های خاص اجتناب نمیکنید.
دچار اضطراب ناگهانی شده‌اید که به نظر میرسد هیچ ارتباطی به اتفاقات و وقایع زندگی ندارد و سابقه قبلی اضطراب نداشته‌اید.
عواملی که سبب تشدید ابتلا به اختلال اضطرابی میشوند :
تروما؛ کودکانی که مورد سواستفاده یا تروما قرار گرفته‌اند یا شاهد وقایع آسیب زا بوده‌اند و یا بزرگسالانی که یک رویداد آسیب زا را تجربه میکنند نیز میتوانند دچار اختلالات اضطرابی شوند.
استرس ناشی از اضطراب؛ ابتلا به یک بیماری که میتواند نگرانی قابل توجهی در مورد مسائلی همچون درمان و آینده ایجاد کند.
تجمع استرس؛ یک رویداد بزرگ یا مجموعه‌ای از موقعیت‌های استرس زا کوچک در زندگی ممکن است باعث اضطراب بیش از حد شود. به عنوان مثال، مرگ یکی از اعضای خانواده، استرس کاری یا نگرانی مداوم در مورد امور مالی.
شخصیت؛ افرادی که تیپ‌های شخصیتی خاص دارند.
اختلالات سلامت روان؛ افراد مبتلا به سایر اختلالات سلامت روان مانند افسردگی اغلب به اختلال اضطراب نیز مبتلا هستند.
وراثت؛ اختلالات اضطرابی باشد میتوانند در خانواده‌ها ارثی باشند.
مصرف مواد مخدر یا الکل؛ مصرف یا سوءمصرف مواد مخدر یا الکل یا ترک آنها میتواند باعث اضطراب یا بدتر شدن آن شود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر احساس میکنید بیش از حد نگران هستید و این نگرانی در کار، روابط یا سایر بخش های زندگی شما اختلال ایجاد میکند.
ترس، نگرانی یا اضطراب شما را ناراحت میکند و کنترل آن دشوار است.
احساس افسردگی دارید یا علاوه بر اضطراب سایر مشکلات سلامت روان را نیز دارید.
فکر میکنید که اضطراب شما میتواند با یک مشکل سلامت جسمی مرتبط باشد.
افکار خودکشی دارید. در این صورت فوراً به پزشک مراجعه کنید!
نگرانی های شما ممکن است به خودی خود از بین نروند و اگر دنبال کمک نباشید ممکن است به مرور زمان بد و بدتر شود. توصیه مدیزن به شما این است قبل از اینکه اضطراب شما بدتر شود، به پزشک و یا حتی یک ارائه دهنده خدمات سلامت روان مراجعه کنید. اگر زود کمک بگیرید، درمان آسان تر است و سریع تر به نتیجه مطلوب خواهید رسید.
پیشگیری
هیچ راهی برای پیش‌بینی قطعی اینکه چه چیزی باعث ایجاد اختلال اضطراب در فرد میشود وجود ندارد، اما اگر مضطرب هستید می‌توانید اقداماتی را برای کاهش تأثیر علائم انجام دهید.
زود کمک بگیرید. اضطراب، مانند بسیاری از بیماری‌های روانی دیگر، اگر به تعویق بیفتد، درمانش سخت‌تر میشود.
فعال بمانید. در فعالیت‌هایی که از آنها لذت می‌برید و باعث میشوند احساس خوبی نسبت به خودتان داشته باشید، شرکت کنید. از تعاملات اجتماعی و روابط دلسوزانه لذت ببریدکه میتواند نگرانی‌های شما را کاهش دهد
از مصرف الکل یا مواد مخدر خودداری کنید. مصرف الکل و مواد مخدر میتواند باعث اضطراب یا بدتر شدن آن شود. اگر به هر یک از این مواد اعتیاد دارید، ترک آنها میتواند شما را مضطرب کند. اگر نمی‌توانید خودتان آنها را ترک کنید، به پزشک مراجعه کنید یا یک گروه حمایتی برای کمک به خود پیدا کنید.
جمع بندی
در این مقاله دانستیم که اختلالات اضطرابی در فعالیت های روزانه سبب ایجاد مشکل میشوند،کنترل آنها دشوار است، با خطر واقعی تناسبی ندارند و میتوانند مدت زیادی طول بکشند.
دلایل ابتلا به این اختلالات به طور کامل شناخته نشده‌اند و ممکن است در دوران کودکی یا نوجوانی شروع شوند و تا بزرگسالی ادامه یابند.
با فعالیت‌روزانه، پرهیز از مصرف الکل و انجام دادن کارهایی که سبب حال خوب و لذت شما میشوند بسیار کمک کننده هستند و میتوانند نگرانی و اضطراب را تا حد زیادی کاهش دهند.
سخن آخر؛ اگر فکر میکنید که به این اختلالات مبتلا هستید بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
